Samstag, 25. März 2017

Όταν η Ρωμιοσύνη μετατρέπει τους αρχαίους Έλληνες σε Ρωμιούς

Όταν η Ρωμιοσύνη μετατρέπει τους αρχαίους Έλληνες σε Ρωμιούς
του Στυλιανού Αρίστωνος

Όλοι γνωρίζουμε λίγο πολύ ότι το ελλαδικό κράτος προσπάθησε και προσπαθεί από τη στιγμή της ίδρυσης του να πείσει τους υπηκόους του πως είναι... Έλληνες. Και με την διαστρέβλωση της ιστορίας και την ομογενοποίηση των ελλαδιτών μέσω του εκπαιδευτικού συστήματος το κατάφερε, τους έπεισε. Και με τη διαστρέβλωση της ιστορίας κατάφερε τελικά να επινοήσει την «εθνική συνείδηση» τους. Όμως κατά βάθος γνωρίζουν πολλοί Ρωμιοί ότι η αυτοεικόνα τους στερείται σοβαρότητας. Αυτή η γνώση τους προκαλεί δυσφορία που μετατρέπεται σε πανικό, κάθε φορά όταν κάποιος αμφισβητεί, συνειδητά ή μη, την «εθνική» κατασκευή του ελλαδικού κράτους. Η καταστολή του πανικού επιτυγχάνεται με τον θυμό και την ιδέα ότι κάποιος συνωμοτεί κατά κάποιον τρόπο εναντίον τους. Πίσω από αυτή την καχυποψία κρύβεται το ψυχικό αντανακλαστικό της πεποίθησης ότι όλος ο κόσμος «μας» ζηλεύει για την ιστορία μας και γι'αυτό μας καταπολεμά. Επιδιώκουν λοιπόν την απαξίωση κάθε γνώμης ή έρευνας που αρθρώνει λόγο κατά της δημοφιλής θέσης της «συνέχειας» για να μπορέσουν στη συνέχεια να τη περιφρονήσουν με καθαρή τη συνείδηση τους. Προβάλλουν τα δικά τους συμπλέγματα σε αόριστους τρίτους, διότι στην αντίθετη περίπτωση θα έθεταν σε κίνδυνο την αυτοεικόνα τους. Οι παρελάσεις, «εθνικές εορτές» και εκδηλώσεις μπορούν μόνο για ένα μικρό χρονικό διάστημα να τους ανακουφίσουν από τη δυσφορία, αλλά δεν μπορούν να την εξουδετερώσουν. Διότι η δυσφορία πηγάζει από την ασυνείδητη εντύπωση ότι «κάτι δεν ταιριάζει», η οποία συγκρούεται με την αυτοεικόνα τους. Αυτό που δεν «ταιριάζει» είναι βέβαια το μάθημα της ιστορίας στα ρωμαίικα σχολεία και τα «ευσεβείς ψέματα» που το χαρακτηρίζουν.

Νομίζω ότι κατά βάθος οι ρωμιοί δεν θέλουν να είναι έλληνες, αφού ο ελληνικός πολιτισμός τους είναι παντελώς ξένος, αλλά να θεωρηθούν ως τέτοιοι. Το τραγικό της όλης υπόθεσης είναι ότι στην προσπάθεια να εμφανιστούν ως έλληνες μετατρέπουν τους αρχαίους έλληνες σε ρωμιόυς, δηλαδή «προσαρμόζουν» τους πραγματικούς έλληνες στους σύγχρονους κατοίκους της ελλάδας ή στην εικόνα που έχουν για τον εαυτό τους. Τί σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι μαζεύουν όλα τα αρνητικά στοιχεία του σύγχρονου ρωμιού και τα προσάπτουν στους έλληνες, αιτιολογώντας μάλιστα έτσι τη δική τους κοινωνική συμπεριφορά. Δι αυτού του τρόπου θέλουν να πείσουν τους εαυτούς τους και τους άλλους πως αποτελούν την βιολογική και πολιτισμική «αυθεντική συνέχεια των αρχαίων Ελλήνων», παραβλέποντας τα τουρκικά ήθη και την ιουδαιοχριστιανική θρησκεία των ρωμιών ή το γεγονός ότι οι έλληνες αποτελούσαν, σε αντιδιαστολή με τους σύγχρονους ρωμιούς, πολιτισμικό έθνος. Με τον τρόπο αυτό θέλουν να μας παρουσιάσουν μία άμεση συνέχεια του ελληνικού χαρακτήρα στον χαρακτήρα των ρωμιών, υποβαθμίζοντας, προσβάλλοντας και γελοιοποιώντας τον ιστορικό ελληνισμό προς χάριν του πριν από διακόσια χρόνια επινοημένου «ελληνοχριστιανισμού» ή «νεώτερου ελληνισμού» της Ρωμιοσύνης. Οι απάτες που στηρίζουν αυτή τη θέση δεν περιορίζονται μόνο στην παραχάραξη της ιστορίας, αλλά εμφανίζονται και σε άλλους κλάδους όπως λ.χ. στη βιολογία. Όμως η ιστορία υπήρξε πάντοτε το αγαπημένο θύμα των κάθε λογής απατεώνων και όσο κυριεύεται η κοινωνία από τον αντιδιαφωτισμό, τον φανατισμό και την απαιδευσία δεν θα αλλάξει αυτή η κατάσταση, μιάς και θέλουν να την διατηρήσουν όπως έχει, «αριστεροί» και «δεξιοί».

Μία τέτοια απάτη, ίσως η μεγαλύτερη των τελευταίων δεκαετιών, είναι οι ανύπαρκτες επιστολές του επίσης ανύπαρκτου Ρωμαίου συγκλητικού Μενένιου Άπιου που παρουσίασε σαν μετάφραση από τα λατινικά ο Κωνσταντίνος Τσάτσος (1899-1987). Ο Κωνσταντίνος Τσάτσος καταγράφει στις επιστολές του, δια στόματος Μενένιου, τον υποτιθέμενο χαρακτήρα των έλληνων της ύστερης αρχαιότητας: εγωισμός, διχόνοια, απληστία, απαξίωση κάθε τι μη ελληνικού κ.ά. Η «μετάφραση» διαβάζεται σαν περιγραφή της ρωμαίικης κοινωνίας, και ουσιαστικά δεν είναι τίποτ' άλλο παρά μια αντανάκλαση της Ρωμιοσύνης στον Ελληνισμό. Με το τρόπο αυτό στηρίζουν διάφοροι λόγιοι την (ιδεολογικά φορτισμένη) «ελληνική συνέχεια», ευνοώντας την συναισθηματική ταύτιση των σύγχρονων κατοίκων της ελλάδας με τους πραγματικούς έλληνες. Αυτή η «συνέχεια» όμως έχει σοβαρές συνέπειες για τον πραγματικό, ιστορικό ελληνισμό, την επιστημονική έρευνα και εθνική εγρήγορση του λαού. Δημοσίευσε την «μετάφραση» του το 1.954 και αναγκάστηκε να παραδεχτεί την απάτη του το 1.983, όμως ήταν αργά. Η βλάβη είχε ήδη γίνει. Η «ευσεβής απάτη» του Τσάτσου κατάφερε να εξαπατήσει ακόμα και τον σοβαρό ερευνητή Απόστολο Βακαλόπουλο και συνεχίζει να εξαπατά τους διαχειριστές διάφορων μπλογκ. Όμως είναι και το ίδιο το ελλαδικό κράτος που παίζει αυτό το βρώμικο παιχνίδι σε βάρος των ιστορικών ελλήνων. Είναι αυτά τα ψέματα που κρατάνε την κοινωνία δέσμια και που κάνουν τους νέους να απελπίζονται λόγω της επικρατούσας κατάστασης στη χώρα, αφού το ψέμα, η θεοκρατική βαρβαρότητα και η εθνικιστική παραμυθολογία πνίγουν κάθε ίχνος ορθολογισμού. Αυτός ο κρατικός παραλογισμός μπορεί να διατηρηθεί μόνο με περαιτέρω ψέματα, τα οποία όμως παρεμποδίζουν τη θεραπεία της κοινωνικής σχιζοφρένειας.

Όσοι λοιπόν επιδιώκουν στ' αλήθεια την επανελλήνιση και επανιθαγενοποίηση της ελλάδας (Re-Indigenization) δεν μπορούν παρά να σταθούν εμπόδιο στην κρατική προπαγάνδα, στην συναισθηματική φόρτιση και χειραγώγηση, κατάχρηση ή διαστρέβλωση της ελληνικής ιστορίας, στον ιδεολογικό εξευτελισμό του ελληνικού πολιτισμού, του έθους, της θρησκείας και του αξιακού συστήματος του. Διαφορετικά δεν θα πετύχουν τίποτα. Μόνο εμείς μπορούμε να βάλουμε ένα τέλος στην κακοποίηση του ελληνισμού και στη ρωμαίικη καπήλευση της ελληνικής ταυτότητας. Από εμάς εξαρτάται εάν ο Ελληνισμός παραμείνει λάφυρο πολέμου ή αν αποκατασταθεί και πάλι σαν Εθνισμός και τρόπος ζωής.


Σύνδεσμοι για περισσότερες πληροφορίες για τον Κ. Τσάτσο και τις «επιστολές του: